تست PT(آزمایش زمان پروترومبین)

مدت زمان لخته شدن پلاسما خون شما

انعقاد خون را میتوان  یک سری واکنش‌های مرتبط و متوالی است  که در آن فاکتورهای انعقادی که بصورت پیش آنزیم‌های غیر فعال در خون هستند به آنزیم‌های فعال تبدیل شده که هر فاکتور در ابتدا نقش سوبسترا (substrate) را برای آنزیم قبلی ایفا کرده و پس از فعال شدن، بصورت آنزیم جدیدی برای فعال نمودن آنزیم بعدی بر روی پیش آنزیم آن اثر می‌گذارد.

 

نمونه‌گیری

ضد انعقاد کاربردی جهت انجام تست‌های انعقادی سیترات سدیم با غلظت ۳/۲% می‌باشد. ضد انعقاد با نسبت یک به نه (۱/۹) با خون مخلوط می‌شود که اگر نسبت خون کاهش یابد به دلیل  افزایش نسبت ضد انعقاد زمان تست به طور کاذب افزایش می‌یابد. در مورد نمونه‌هایی که میزان هماتوکریت آن بیشتر از ۵۵% می‌باشد، نسبت ضد انعقاد باید تصحیح گردد زیرا در موارد بالای هماتوکریت سبب افزایش نسبت ضد انعقاد به پلاسما می‌شود و زمان تست بصورت کاذب افزایش می‌یابد.

خون‌گیری باید از عروق سالم انجام گیرد. عروق آسیب دیده به علت آزاد سازی فاکتور بافتی باعث فعال سازی فرایند انعقاد می‌شود.

 

 عوامل رد نمونه :

  • نمونه‏ ای که ۲۴ ساعت پس از نمونه‏ گیری دریافت شده باشد.
  • نمونه ای که بیشتر از ۴ ساعت پس از جمع ‏آوری به آزمایشگاه برسد.
  • لوله‌ای که به اندازه مناسب پر نشده باشد.
  • نمونه ‏های حاوی لخته و همولیز مشهود
  • نمونه ایکتریک، لیپمیک جهت آزمایش با روش اپتیکال مناسب نیست.

 

علائم یک اختلال خونریزی عبارتند از:

  • کبودی آسان
  • خونریزی که حتی پس از وارد آوردن فشار به زخم متوقف نشود
  • دوره‌های قاعدگی سنگین
  • خون در ادرار
  • مفاصل متورم یا دردناک
  • خون دماغ شدن

 

نتایج تست PT  چه چیزی را بیان می‌کند؟

اگر از داروهای رقیق‌کننده خون استفاده نمی‌کنید، به طور معمول خون بین ۱۱ تا ۱۳.۵ ثانیه لخته می شود. نتایج تست PT اغلب به شکل یک نسبت نرمال شده بین المللی (INR) گزارش می‌شود که در قالب یک عدد بیان می‌شود. یک محدوده عادی برای فردی که داروی رقیق‌کننده خون مصرف نمی‌کند، ۰.۹ تا ۱.۱ است. برای فردی که وارفارین مصرف می‌کند، INR برنامه ریزی شده معمولاً بین ۲ تا ۳.۵ است.

 

پزشکان معمولا تست PPT را به عنوان بخشی از بررسی برای اختلالات خونریزی همچون هموفیلی یا بیماری فون دیلدرباند درخواست می دهند. علائم اختلال در خونریزی می‌تواند شامل کبود شدن سریع، خونریزی که متوقف نمی‌شود، خونریزی زیاد پس از جراحی دندانپزشکی، خونریزی راحت لثه، پریودهای سنگین، خون در ادرار یا حتی مفاصل دردناک یا متورم. حتی در غیاب این عوامل پزشکان از این تست استفاده می‌کنند تا قبل از اینکه بیمار تحت یک عمل مهم همانند جراحی قرار گیرد، مطمئن شوند که قابلیت لخته شدن خون در وی طبیعی است. این تست معمولا همراه با تست PT یا زمان پروترومبین و یا INR (نرخ نرمال بین المللی که برای اطمینان از اینکه نتیجه تست PT در آزمایشگاه‌های دیگر هم همان است) انجام می‌شود.

نوشتهٔ پیشین
hematology
نوشتهٔ بعدی
تست PTT

پست های مرتبط

نتیجه‌ای پیدا نشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

فهرست