تست D-dimer

آزمایش D-dimer میزان پروتئینی به نام «فیبرین D-dimer» را در خون اندازه می‌گیرد. فیبرین D-dimer زمانی تولید می‌شود که فیبرین (پروتئینی که اصلی‌ترین بخش لخته خون است)، به طور فعال در قسمت‌هایی از سیستم عروقی تخریب شود.

 

روند لخته شدن خون شامل فعال شدن مجموعه‌ای از پروتئین‌های موجود در گردش خون است  که به آنها فاکتور‌های انعقادی و یا فاکتور‌های لخته کننده می‌گویند و در نهایت تولید رشته‌های بلند فیبرین است. لخته خون عمدتاً از رشته‌های فیبرین در هم پیچیده و پلاکت‌های خونی به‌دام‌افتاده در بین رشته‌های فیبرین تشکیل شده است.

این تست در تشخیص انعقاد درون رگی منتشر(DIC)،  thromboembolism (VTE) Venous و امبولی تنفسی حاد کمک کننده است.

اندازه گیری  سطح D-dimer برای تشخیص DIC نسبت به سایر محصولات تخریب فیبرین اختصاصی‌تر است. حضور D-dimer در خون تایید کننده تولید ترومبین، پلاسمین و همچنین تجزیه لخته‌های خون است زیرا ذرات D-dimer فقط توسط فعالیت پلاسمین بر رشته‌های فیبرین لخته حاصل می‌شود و این ذرات در اثر تجزیه فیبرینوژن غیر انعقادی(التهابی) تولید نمی‌شود.

 

نمونه قابل آزمایش

 

  • نمونه خون
  • مایع مغزی – نخاعی

 

ملاحظات:

  • نمونه خون وریدی با رعایت نکات زیر جمع آوری می‌شود
  • قبل از جمع آوری نمونه، مراجعه کننده احراز هویت می‌شود
  • قبل از نمونه گیری، از حساسیت‌های مراجعه کننده به ضدعفونی کننده‌ها ولاتکس سوال می‌شود
  • داروهای مصرفی سوال و سپس ثبت می‌شود
  • ظرف‌های نمونه‌گیری متناسب با تست انتخاب می‌شود. از ظرف‌های حاوی ضد انعقاد سیترات استفاده می‌شود
  • قبل از انجام آزمایش، متناسب با روش انجام و شرایط فیزیولوژیک تست، رژیم غذایی برای مراجعه کننده در نظر گرفته می‌شود. این آزمایش نیاز به ناشتایی ندارد.
  • مصرف داروهای استروژن و مهارکننده tissue plasminogen Activator(tPA) قبل از انجام آزمایش باعث نتیجه مثبت کاذب تست  D-dimerمی‌شود.

 

محدوده نرمال :

D-dimer با سن افزایش می‌یابد. از این رو پیشنهاد شده‌است که برای بیماران بالای ۵۰ سال برای سوء ظن ترومبو آمبولی ورید (VTE) از یک برش برابر با سن بیمار در سال ۱۰ × ۱۰ μg / L (یا 0.056 nmol / L) استفاده شود، زیرا باعث کاهش مثبت کاذب بدون افزایش قابل توجه منفی کاذب می‌شود.

 

 

 

 

D-Dimer ( Fragment D-Daimer, Fibrin Degradation Product [FDP]jsj

این متد نوعی تکنیک بررسی دی-دایمر است .قطعه ی D – دایمر فعالیت ترومبین و پلاسمین را ارزیابی می کند. D – دایمر یک قطعه ی حاصل تجزیه فیبرین cross – link شده با D – دایمر (D – دایمریزه شده) است. با عمل پلاسمین روی لخته (پلیمرفیبرین)، FDP ها و D – دایمر تولید می شوند. سنجش D – دایمر روش اندازه گیری بسیار اختصاصی مقدار تجزیه فیبرین است. در پلاسمای طبیعی قطعات D – دایمر قابل اندازه گیری نیستند. همچنین، زمانی که یک لخته فیبرینی با درمان ترومبولیتیک تجزیه شود، سطح D – دایمر می تواند افزایش پیدا کند. مشکلات ترومبوتیک مانند ترومبوز ورید عمقی (DVT)، آنمی سلول داسی شکل، ترومبوز بدخیمی و امبولی ریوی نیز همگی با افزایش D – دایمر همراه هستند.

ملاحظات:

استفاده از پلاسما راحت تر و دارای نتایج درستی نسبت به سرم است. فیبرینوژن و اجزاء آن در آزمون D-dimers دخالت نمی کنند.

محدوده  نرمال

کمتر از 0/4 mcg/mL

 

 

نوشتهٔ پیشین
تست Fibrinogen(آزمایش فیبرینوژن)
نوشتهٔ بعدی
تست Inhibitor

پست های مرتبط

نتیجه‌ای پیدا نشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

فهرست